Dit is toch een vraag die me nauw aan het hart ligt, omdat er zoveel -persoonlijk- over te vertellen valt. Ik hoop dat ik het kort en bondig zal houden, maar ik denk van niet
.
Ik ben nog vrij jong, 20 jaar, maar ben de laatst 6 jaar zowat full time bezig met fotografie ( middelbaar en hogeschool) en ik kan u gerust zeggen mijn zoektocht naar "mijn stijl" is nu pas een bepaalde richting aan het inslaan. Om je maar te zeggen dat het toch wat tijd vraagt
.
Zoals anderen hier al aanhaalden is het belangrijk niet direct een eigen stijl te willen of aan te meten, of nog erger te beheersen. Waarom ? Wel mijn ervaring is deze. Toen ik afstudeerde aan het middelbaar met een diploma fotografie had ik een eigen stijl. Wat voornamelijk te omschrijven valt als het isoleren van mijn onderwerp door gebruik te maken van DOF. En een zwart wit laagje met een leuke vignettering. En daar vonden ze "alles" goed. En kreeg ik nooit kritiek te verduren, tot ik dan naar de academie kwam in Gent.
Want dit was totaal niét wat ze wouden. ( Het waren trucjes van de foor) Omdat hun idee was dat je in een opleiding meerdere variaties van fotografie moet aanleren. Ze zeiden: ja, aaron dat kan je, maar probeer het nu eens anders. En daar heb ik het 2 jaar lang zeer moeilijk mee gehad. Omdat ik mijn ingebakken manier van werken niet meer mocht gebruiken.
Nu is het pas de voorbije 6 maand en vooral de Charleroi reeks, dat mijn manier van fotograferen een evolutie heeft ondergaan. In die zin dat de achtergrond, die in mijn ogen vroeger niet echt belangrijk was, nu even belangrijk is als mijn onderwerp anzich. Omdat ( in mijn ogen) een achtergrond zoveel (of zo weinig) informatie kan geven of gevoel kan geven waarmee men meer te weten komt dan een " wazige achtergrond".
En door die verandering in mijn werk te zien, heb ik terug het plezier heruitgevonden in het fotograferen. En dat laatste is en blijft het belangrijkste, toch ? Wat mij wel opvalt binnen die 6 jaar is dat ik altijd al zeer graag mensen heb gefotografeerd in hun "natuurlijke omgeving". Gewoon, zonder poespas. Wie zijn ze, hoe zijn ze, ... die vraag blijft me boeien.
Dit is zowat een kleine schets met hoe mijn traject er ongeveer uitziet, maar of ik je tips kan geven dat weet ik niet. Maar ik weet wel hoe ik mijn foto's probeer samenhangend probeer te maken. Meestal in mijn nabewerking zorg ik altijd dat ik de lichtere delen in de foto iets lichter maak en de donkere delen iets donkerder. Niet veel, maar net dat tikkeltje. Waardoor ik meestal met vrij hoge contrasten zit, maar zodat het ( voor mijn ogen dan) niet té is.
Nu, ik hoop dat ik iets heb kunnen bijbrengen aan uw vraag
